Τα υγρά απόβλητα ελαιουργείων (ΥΑΕ), που καλούνται και λιοζούμια ή κατσίγαρος, είναι ένα μίγμα φυτικων υγρών του ελαιόκαρπου και νερού από το πλύσιμο του ελαιοκάρπου που παράγεται κατά την διαδικασία έκθλιψης του ελαιοκάρπου. Από βιολογικής πλευράς χαρακτηρίζονται από την παρουσία σε αυτά μιας μεγάλης ποικιλίας μικροοργανισμών, μεταξύ των οποίων βακτήρια, μύκητες και ζύμες, συνήθως έχουν  όξινο pH και περιέχουν μεγάλες ποσότητες οργανικού αζώτου, καλίου και πολυφαινολών.Υπάρχει η δυνατότητα τα ΥΑΕ να χρησιμοποιηθούν σε διάφορες εφαρμογές, όπως η άρδευση, η κομποστοποίηση, κλπ. μόνο μετά από κατάλληλη επεξεργασία για την μείωση της αλατότητας, του οργανικού φορτίου και της οξύτητας.

Η ελαιοπηρύνα, είναι υπο-προϊόν που αποτελείται από το φλοιό, την σάρκα, το κουκούτσι καθώς και ένα ποσοστό υγρών αποβλήτων το οποίο εξαρτάται από τον τρόπο εξαγωγής του ελαιολάδου (2 ή 3 φάσεων). Η ελαιοπηρύνα συνήθως έχει όξινο pH και περιέχει υψηλές συγκεντρώσεις πολυφαινολών και λιπαρών οργανικών ουσιών. Με κατάλληλη επεξεργασία η ελαιοπηρύνα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για  την παραγωγή εδαφοβελτιωτικών, κομπόστ καθώς και ως καύσιμη ύλη.

Υπολείματα που παράγονται κατά την επεξεργασία σε διαφασικά ελαιοτριβεία (κυρίως στην Ισπανία) και αποτελείται από κατσίγαρο και στερεά απόβλητα (ελαιοπηρύνα).

Υπόλειμα με την μορφή πάστας που παράγεται όταν ολόκληρο το κουκούτσι αφαιρείται πριν την επεξεργασία. Το υλικό αυτό έχει πολύ υψηλή υγρασία και έιναι δύσκολο να αποθηκευτεί.

Λόγω της υψηλής ενεργειακής τους αξίας τα κουκούτσια από τις ελιές, επειδή είναι φτηνότερα, χρησιμοποιούνται συχνά αντί για συσσωματώματα (pelets) για την παραγωγή καυσίμων.

Τα κλαδιά, τα φύλλα και ξύλα που προέρχονται από τις διάφορες γεωργικές εργασίες που πραγματοποιούνται σε έναν ελαιώνα είναι τα μοναδικά παραπροϊόντα που μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν απευθείας ως βιομάζα.